REISGIDS Cyprus

Cultuur, taal en geschiedenis van Cyprus

Over Cyprus
Cultuur, geschiedenis & taal
Eten & drinken
Foto’s
Geografie & weer
Highlights
Shoppen & uitgaan
Sharing Is Caring
Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on twitter
Share on whatsapp

Geschiedenis van Cyprus

Oudheid

Cyprus heeft een lange geschiedenis met bijna 12.000 jaar menselijke activiteit. Het werd eerst bewoond door de neolithische mens en vervolgens bewoond door de Myceense Grieken, voordat het op hun beurt werd veroverd door de Assyriërs, Egyptenaren en Perzen en vervolgens in de vierde eeuw door Alexander de Grote werd veroverd.

Middeleeuwen

Het werd opgenomen in het Klassieke Romeinse Rijk en vervolgens het Oost-Byzantijnse Rijk en na een korte heerschappij van Arabische kalifaten viel het in handen van de Engelse koning Richard I. Een jaar later verkocht hij het aan de Tempeliers, die het op hun beurt eerder aan de Franse Lusignanen verkocht.

Eind 15de eeuw namen de Venetianen de macht over. Ze hielden het tot 1571, toen een totale aanval het onder de controle van het Ottomaanse rijk bracht, waar het drie eeuwen bleef voordat het in 1878 aan Groot-Brittannië werd “verhuurd”.

Wereldoorlogen

In de Eerste Wereldoorlog, bij het uitbreken van de vijandelijkheden met Turkije, annexeerde Groot-Brittannië het eiland. Het werd in 1925 uitgeroepen tot kroonkolonie. De Griekse bevolking, die Griekenland als haar moederland beschouwde, streefde naar zelfbeschikking en vereniging (enosis) met Griekenland.

Eigentijdse geschiedenis

In 1955 werd een guerrillaoorlog tegen de Britse overheersing gelanceerd door de Nationale Organisatie van Cypriotische Strijders (EOKA).

In 1958 begon de Grieks-Cypriotische nationalistische leider, aartsbisschop Makarios, op te roepen tot Cypriotische onafhankelijkheid in plaats van een unie met Griekenland. Tijdens deze periode begonnen Turks-Cyprioten te eisen dat het eiland zou worden verdeeld tussen de Griekse en Turkse bevolking.

Cyprus werd een onafhankelijke natie op 16 augustus 1960, nadat Grieks en Turks-Cyprioten overeenstemming bereikten over een grondwet, die zowel de mogelijkheid van opdeling als van een unie met Griekenland uitsloot. Makarios werd de eerste president van het land.

Gevechten tussen Grieks en Turks-Cyprioten laaiden op in het begin van de jaren zestig en in 1965 werd een VN-vredesmacht naar het eiland gestuurd.

Op 15 juli 1974 werd aartsbisschop Makarios omvergeworpen tijdens een militaire staatsgreep onder leiding van de Cypriotische Nationale Garde. Op 20 juli viel Turkije Cyprus binnen en beweerde het zijn recht te hebben om de Turks-Cypriotische minderheid te beschermen. Turkije kreeg de controle over 30% van Noord-Cyprus en verdreef zo’n 180.000 Grieks-Cyprioten. Op 22 juli werd een door de VN gesteund staakt-het-vuren ingesteld en Turkse troepen mochten in het noorden blijven.

In december 1974 nam Makarios opnieuw het voorzitterschap op zich. Het jaar daarop werd het eiland opgedeeld in Griekse en Turkse gebieden, gescheiden door een door de VN bezette bufferzone.

Turks-Cyprioten riepen op 15 november 1983 een aparte staat onder Rauf Denktash in het noordelijke deel van het eiland uit en noemden het de “Turkse Republiek Noord-Cyprus”. De VN-Veiligheidsraad verklaarde deze actie in zijn resolutie 541 van 18 november 1983 onwettig en riep op tot terugtrekking. Geen enkel land behalve Turkije heeft deze entiteit erkend.

In 1988 werd George Vassiliou, een conservatief en criticus van VN-voorstellen om Cyprus te herenigen, president. De aankoop van raketten die de Turkse kust konden bereiken, riep in 1997 de dreiging van vergelding op vanuit Turkije, en de plannen van Cyprus om in augustus 1999 meer raketten in te zetten, wekten opnieuw de woede van Turkije op.

De aanhoudende strijd tussen Grieks-Cyprioten en Turks-Cyprioten bedreigde het potentiële EU-lidmaatschap van Cyprus,  het had aan alle economische normen voldaan, en vormde een grote stimulans voor beide partijen om hun meningsverschillen op te lossen.

De door de VN gesteunde besprekingen tussen de Griekse en Turkse leiders, Kleridas en Denktash, werden in 2002 intensief voortgezet, maar zonder resolutie. In december 2002 nodigde de EU Cyprus uit om in 2004 lid te worden, op voorwaarde dat het VN-plan in februari 2003 was aanvaard. Zonder hereniging zou alleen Grieks Cyprus in de EU worden verwelkomd. Maar slechts enkele weken voor de VN-deadline werd president Kleridas verslagen door de rechtse kandidaat Tassos Papadopoulos, een hardloper op het gebied van hereniging. De VN-deadline verstreek en de VN verklaarde dat de gesprekken waren mislukt.

In april 2004 werden dubbele referenda gehouden, waarbij de Griekse zijde met overweldigende meerderheid het meest recente VN-herenigingsplan verwierp, en de Turkse zijde voorstemde. In mei werd alleen Grieks Cyprus een deel van de EU.

geschiedenis van Cyprus
Grieks Orthodoxe kerk, zoals je er veel vindt op Cyprus.

De cultuur in Cyprus

Religie in Cyprus

Grieks-orthodox is de belangrijkste religie van Cyprus, met de islam de meest prominente in het noorden.

Samenleving

  • Het gezin, inclusief de uitgebreide familie, staat centraal in de Cypriotische samenleving. Er wordt speciaal respect betoond aan ouderlingen. Het is niet ongebruikelijk om groot en overgrootouders te zien die kleine baby’s wiegen, vooral bij familiefeesten en festivals. Religieuze overtuigingen vormen ook de kern van de samenleving en van alle gezinsleden wordt verwacht dat ze regelmatig naar de kerk gaan.
  • Het is gebruikelijk om bij het begroeten de hand te schudden, ongeacht of je de persoon net hebt ontmoet of al lang kent. Normale beleefdheden moeten ook in acht worden genomen.
  • Het wordt als onbeleefd beschouwd om een aanbod van Griekse koffie of een koud drankje te weigeren.
  • Voor de meeste gelegenheden is casual kleding acceptabel. Strandkleding mag alleen op het strand of bij het zwembad worden gedragen. Meer formele kleding is vereist voor zaken, en in meer exclusieve restaurants en sociale aangelegenheden.
  • Fotografie is verboden in de buurt van militaire kampen of installaties. Een vergunning van de bevoegde autoriteiten is vereist om museumartefacten te fotograferen, deze kan soms worden gekocht bij de kassa van het museum. Flitsfotografie is niet toegestaan in kerken met muurschilderingen of iconen. Voor het fotograferen van archeologische vindplaatsen, militaire zones en de afbakeningslijn, onder water en door de lucht, is vooraf toestemming van de autoriteiten vereist.

 

Taal in Cyprus

De meerderheid van de Cyprioten (ongeveer 80%) spreekt Grieks en ongeveer 11% spreekt Turks. Het Grieks-Cypriotische dialect verschilt van het Grieks op het vasteland. Turks wordt gesproken door Turks-Cyprioten. In toeristencentra wordt ook Engels, Duits en Frans gesproken.

Een smartphone met Google Translate is altijd handig als je even de kluts kwijtraakt.

Vakantiemicrobe
Heeft de microbe jou al te pakken?
Nieuwe tips & weetjes
De 10 beste dagrugzakken voor je vakantie
De 9 beste reiskoffers voor elk budget en elk type vakantie.
Het belang van de juiste zonnefactor in je zonnecrème.
De beste wandelschoenen van het jaar